Modern spotyka vintage

Odkurzanie

2011-12-11T16:05:00.001+01:00

Oj, jaki wstyd. Mój blog całkiem pokrył się kurzem. Praca, dom i sto rzeczy na raz, a wszystko w stałym niedoczasie. Pewnie też tak macie.

Oto przykład: ten blackworkowy haft na lnie zrobiłam w ubiegłym roku, po czym przez dłuższy czas brakowało mu oprawy odpowiednich wymiarów. Gdy wreszcie znalazłam śliczną przedwojenną ramkę, niestety rozbiłam ją w drobny mak. Ech. W końcu stanęło na oprawie ikejowej. Za szkłem, a więc nie tak jak miało być, ale śnieżnobiały len nie zakurzy się. W odróżnieniu od mojego bloga;)

Wszystkim życzę dobrego przeżycia Adwentu i bardzo niespiesznych przygotowań do Świąt:)

Rorate caeli

2010-12-24T15:14:00.000+01:00

Zostało jeszcze tylko kilka godzin Adwentu. Przez cały ten piękny czas oczekiwania towarzyszył mi ten utwór - ma on w sobie coś pozaziemskiego.

Cieszę się, że udało się zorganizować świąteczne przygotowania bez pośpiechu i biegania po sklepach. Kapusta z grzybami pyka sobie wesoło na gazie, wykrochmalony obrus czeka na stole.

Niech mi będzie wolno życzyć wszystkim
pięknych
szczęśliwych
i dobrych Świąt!

(Bombki: pomysł własny. Wzorki: Sajou. Tkanina: len DMC farbowany w herbacie i gencjanie. Mulina: DMC B5200)

Wełna, papier, len.

2010-12-19T15:27:00.003+01:00

Szukając ostatnio w szafie czego innego, wynalazłam kilka sierocych kłębków przyjemnej białej wełny. Najpierw dla rozgrzewki zrobiłam na szydełku szybkiego łosia, z wzoru znalezionego kiedyś w necie. Potem pocięłam stary sweter, sficlowawszy go uprzednio, uszyłam z tego poduszeczkę i całość zamknęłam w półmetrowej przestrzennej ramie Ribba (chyba Ribba?). Tak powstała dekoracja do dziecięcego pokoju, spodobała się.

Ponieważ wełny nadal było sporo, w dwa wieczory machnęłam z niej na grubych drutach prostą poduszkę własnego pomysłu. Idea była taka, żeby połączyć surową, rustykalna formę z miękkością i ciepłem wełny.

PS.Uwielbiam przyjazne w dotyku drewniane druty!

A tu z kolei zutylizowałyśmy trochę nut, których w naszym domu pętają się całe stosy. Pomysł oczywiście nienowy, ale takie papierowe przestrzenne gwiazdy to kolejny łatwy i szybki projekt do wykonania razem z dziećmi.

Szablony takich i podobnych gwiazdek można znaleźć w wielu miejscach, na przykład tutaj .

A teraz dla odmiany coś z skrawków lnu, czyli serca chudozgrzebne. Wprawdzie to mój zeszłoroczny wyrób, ale pomyślałam, że może ktoś będzie zainteresowany sposobem wykonania takich drobiazgów last minute. Tak więc krótki opis wykonania zamieszczam TUTAJ.

Jak widać, święta w naszym domu zapowiadają się rustykalnie, trochę surowo, ale takie właśnie klimaty najbardziej pasują mi do ducha Bożego Narodzenia!

Snieżne kule XXL

2010-12-05T20:55:00.000+01:00

W mroźny sobotni wieczór zrobiłyśmy pewną ilość śnieżnych kul w rozmiarze XXL. Robi się je łatwo i dość szybko, więc nadają się doskonale na projekt do wykonania z dziećmi. Takie wspólne domowe tworzenie dekoracji świątecznych to dla dzieci nie tylko świetna zabawa, ale też wspomnienie na całe życie.

Kule dziś rano powiesiłyśmy w oknach jadalni.
Dla zainteresowanych szybki kursik wykonania kul XXL znajduje się tutaj.

A to widok przez moje okno kuchenne dzisiejszego ranka, po prostu bajeczny.

Mam nadzieję, że druga przedświąteczna niedziela upłynęła wszystkim bardzo miło i życzę wszystkim dobrego tygodnia!

Tempus Adventus

2010-11-28T14:25:00.002+01:00

Pierwsza niedziela Adwentu! Lubię ten czas, uroczysty i pracowity jednocześnie. Bo z jednej strony przyziemna przedświąteczna krzątanina, a z drugiej strony oczekiwanie na rzeczy wielkie. A także refleksja nad miniowym czasem.

Właśnie, czas...
Ostatnie miesiące minęły mi - nie wiem kiedy. Wiosną wróciłam do pracy. Mam najpiękniejszy zawód świata, zarazem jednak bardzo absorbujący - duchowo i czasowo. Do tego dom, dzieci, sporo innych zajęć. Wszystko to sprawiło, że blogowanie zeszło na dalszy plan.
Tym, którzy o mnie nie zapomnieli serdecznie dziękuję!

Obecnie jestem trochę "ogarnięta" i postaram się uaktualniać bloga na bieżąco - obiecuję.

Będą to głównie drobne i szybkie projekty, pomysłów mam mnóstwo, potrzeba mi tylko czasu i...światła - do zdjęć.

U progu Adwentu życzę wszystkim tego samego:

czasu - dla siebie i bliskich, żeby nie zamotać się w natłoku codziennych spraw - i światła, niech w tym najciemniejszym miesiącu w roku rozświetla nasze dusze!

Refleksje nad igłą z nitką

2010-01-14T14:02:00.005+01:00

Miałam ci ja dwa komplety pościeli ikeowskiej w szare paseczki. I oto ostatnio obie poszewki na poduszkę wyjęłam z pralki całkowicie przetarte w wielu miejscach. Pościel jest zaledwie pięcioletnia. Zaledwie, bo przedwojenne pościele po babci, mimo wieloletniego gotowania i maglowania, mają się znakomicie, tyle, że obecnie są niewymiarowe. Wzięłam więc jedno z tych przedwojennych prześcieradeł i uszyłam nowe poszewki, trójwarstwowe z troczkami.

Nie mogłam się powstrzymać przed podziobaniem ich igłą dodając ulubione monogramy gotykiem pisane...

Ciekawe, że mimo iż tkanina jest cienka w dotyku, to jednak igła przechodziła przez nią z dużym trudem, ze względu na niezwykle gęsty splot. Teraz dopiero rozumiem dlaczego kiedyś używanie naparstka było oczywistością!

Jakością i wytrzymałością ta kilkudziesięcioletnia tkanina bije na głowę współczesne tkaniny. Solidne, przedwojenne śląskie płótna!

Dawniejsze rzeczy codziennego użytku były trwalsze: meble, tkaniny, buty. My żyjemy w czasach rzeczy jednorazowych, takie signum temporis. Czy to dobrze czy źle? Z jednej strony dostępność rzeczy powszechnego użytku jest coraz większa, przedmioty tanieją, z drugiej strony po naszych pokoleniach, w sensie kultury materialnej dnia codziennego, nie pozostanie chyba wiele.

Dochodzi też aspekt ekologiczny tego szybkiego obiegu dóbr materialnych i kwestia naszej odpowiedzialności w tym względzie.

Takie refleksje snułam kłując sobie palce igłą z nitką w kolorze spłowiałej czerwieni, w styczniowy wieczór Anno Domini 2010:)

PS. Zapraszam do Galerii Waszych dzieł. Dla wygody wstawiłam bezpośredni link do Galerii.
Znajduje się on tutaj na blogu głównym, w kolumnie po prawej stronie (nad archiwum).
Galeria jest systematycznie aktualizowana. Najnowsze uzupełnienie dodane zostało dzisiaj.

Poświątecznie, ptaszeki i kąki

2010-01-03T18:45:00.005+01:00

Witajcie w Nowym Roku!
Mam nadzieję, że wszyscy miło spędzili święta i dobrze rozpoczęli Nowy Rok.
Długo mnie nie było, zanurzyłam się w czas świąteczny, który piękny był wyjątkowo. Czas poza czasem, bezmedialny, skupiony i radosny - cichą radością, z której nie chciało się wychodzić...
Nie pokazywałam choinki, ozdób na niej robionych przez nas własnoręcznie. Dlatego dzisiaj garść okołoświątecznych migawek w skrócie.

Poniżej projekt tuż przedświąteczny, czyli ptaszeki, lniane i kratkowane.
Ptaszeki bardzo spodobały się najmłodszemu, który patrzał na nie jak urzeczony: O, ptaszeki!

Inspirację ornitologiczną znalazłam kiedyś tutaj.

A to z kolei już noworoczne wyroby według własnego pomysłu, naprędce zmajstrowane z resztek lnu i kratki:

Zawsze mnie zastanawia czy ten rogaty zwierz to jeleń, łoś czy renifer. Tymczasem rozwiązanie okazało się banalnie proste: według najmłodszego to jest przecież kąk:)

Wszystkim życzę:

Do Siego Roku!

Na fali śnieżynkomanii

2009-12-19T18:39:00.001+01:00

Ogromnym zaskoczeniem (bardzo miłym) był dla mnie duży odzew po ostatnich dwóch postach śnieżynkowych oraz kursiku, dostała dużo maili i sporo komentarzy, chociaż nie pokazałam niczego odkrywczego. Myślę, że udało mi się przekonać sporo osób, że samodzielne zrobienie takich motywów leży w granicach możliwości każdej z nas, a przy tym jest świetną zabawą!
Na życzenie powstał zatem nowy wzorek na śnieżynkę - użyłam go do ozdobienia lnianego buta na sosnowe gałązki (drugi motyw od góry). Schemat i opis znajduje się

TUTAJ

oczywiście zachęcam do spróbowania. Zapraszam także do odwiedzenia

GALERII

dzieł Waszego autorstwa, kolejne zdjęcia pojawią się tam niebawem. Czekam na dalsze fotografie!

Bucik, który pokazuję ma ok.65cm wysokości, uszyty jest z grubego lnu i ociepliny. Wzór koronkowej bordiury (bardzo łatwej do wykonania) pochodzi stąd.

Natomiast tym osobom, które nie próbowały dotąd zmierzyć się z szydełkowaniem, a chciałyby samodzielnie od zera zapoznać się z tym ciekawym rzemiosłem, polecam książkę, o której już wspominałam wprawdzie, ale może nie wszyscy zainteresowani przeczytali. Jest to ta książka i trudno o lepiej napisany podręcznik.
Pozdrawiam ciepło w ten mroźny grudniowy wieczór:)

Śnieżynka mini dla opornych - wzór i kursik

2009-12-13T15:36:00.016+01:00

Wśród komentarzy do poprzedniego postu były głosy, że śnieżynki szydełkowe są trudne, nie dla osób o zaledwie podstawowych umiejętnościach. Tymczasem nawet mnie - naprawdę początkującej (zrobiłam dotąd zaledwie kilka małych serduszek oraz bikini:) - jednak udało się.

Chcę dzisiaj udowodnić, że każda osoba umiejąca zrobić na szydełku tylko łańcuszek, oczko ścisłe, półsłupek i słupek ( a są to umiejętności do nabycia w jeden wieczór) poradzi sobie z wykonaniem takiej śnieżynki. Parę osób miało ochotę na mały kursik. Z myślą o jednych i drugich zaprojektowałam prostą do wykonania śnieżynkę (zdjęcie poniżej) wraz z obrazowym kursikiem krok po kroku.

Wzór i kursik znajdują się

TU
Mini Snowflake Free Pattern and tutorial in English
HERE

Zachęcam do spróbowania! W razie pytań postaram się pomóc (pytania, uwagi proszę kierować pod niniejszy post).
Ostrzegam, że robienie śnieżynek niesamowicie wciąga!
Oto jeszcze jedna śnieżynka mojego autorstwa, wczoraj wieczorem wzięłam szydełko do ręki i z głowy powstał taki wzorek:

Większy od poprzedniego o jedno okrążenie i równie prosty do wykonania.
Gorąco zachęcam do spróbowania, bo kiedy, jak nie w czasie świątecznym ma się ku temu równie silną motywację!

Miło mi, że kursik został wzmiankowany na blogach

Szpilka

Noelka
tu dziewczyny pokazały swoje wersje:

Źródełko marzeń
Prywatny Mikrokosmos
Ni z tego ni z owego
Popołudniowe robótki Marzanny
Mój dom różany
moje śnieżynki pokazała też

Stipje

Po prostu zrób śnieżynki

2009-12-05T19:58:00.012+01:00

Dzisiejszy post jest ze specjalną dedykacją dla artdeco, miłośniczki śnieżynkowych kształtów :)

W sztuce szydełkowania jestem początkująca. Postanowiłam dla celów ćwiczebnych zmierzyć się z techniką szydełkowania po okręgu i tak z dostępnych wzorów powstała pierwsza śnieżynka. Potem następna. A potem, po jednej - dwie co wieczór, nastukałam ich cały worek, ponieważ okazało się to całkiem proste.

Śnieżynki rozeszły się po całym domu, najwięcej ozdobiło okna w jadalni. Okien w pełni nie pokazuję, bo za nimi stoją chwilowo rusztowania tynkarskie:)

Część trafiła do sypialni, gdzie zamieszkały na pelmelu i zasłonach. Ich widok wpływa bardzo kojąco:) Za tym oknem też stoją rusztowania.

Motywy zrobiłam ze zwykłej śnieżnobiałej nici bawełnianej. Utrwaliłam je na krochmal. I tu są dwie szkoły: niektórzy takie wykrochmalone gwiazdki dodatkowo prasują, żeby były idealnie płaskie i gładkie, ja pominęłam ten etap, ponieważ zależało mi na zachowaniu odrobiny tekstury.

Śnieżynki to bardzo klasyczny motyw świąteczny i zimowy, prosty i skromny. Lubię je w każdej technice. Zrobione na szydełku mogą ozdobić świąteczne nakrycie stołu czy prosto opakowany prezent (np.w szary papier i sznurek lniany) lub być po prostu miłym akcentem dekoracyjnym w domu. A ich zrobienie jest naprawdę nieskomplikowane!

Kalendarz adwentowy

2009-11-29T14:48:00.014+01:00

Kiedy w ubiegłym roku zobaczyłam u Lorety kalendarz adwentowy, który zrobiła, po prostu musiałam mieć podobny. Loreta jest litewską artystką-fotografikiem, jej portrety nie mają sobie równych, a oprócz tego jest wspaniałą hafciarką.

Główny panel kalendarza stanowi wzór C.Mendousse Le Noёl des Lutins, natomiast reszta jest autorstwa Lorety, która uprzejmie pozwoliła mi skopiować swoje dzieło. Praca nad kalendarzem trwała od Wielkanocy, ale była niezłą zabawą.

W kieszonkach na każdy dzień przewidziane są niespodzianki dla wszystkich domowników.
Oprócz tradycyjnych drobnych słodkości przygotowałam karteczki z ciekawą maksymą lub aforyzmem. Najmłodszych oczywiście dużo bardziej od aforyzmów interesuje Mieszanka Krakowska:)

Mam nadzieję, że kalendarz będzie służył przez więcej niż jeden sezon, dlatego wyhaftowałam sygnaturkę z datą produkcji, a całość można łatwo zdjąć ze styropianowej płyty i zrolować lub nawet wyprać w pralce.
Kalendarz startuje od 1.grudnia, ale już dzisiaj ma swoją odsłonę i kusi, zwłaszcza niektórych;)

As some of you may have noticed, my Advent calendar has been inspired by famous last year's Loreta's calendar. I liked it so much that I couldn't resist copying it almost literally. Loreta has kindly given me the permission to show my work.

Thank you Loreta:)

Nadal świąteczne miniatury i porządki

2009-11-20T20:25:00.007+01:00

W ramach sprzątania przedświątecznego zrobiłam porządki w srebrnej zastawie, która z powodu wirów historii od dawna była pozbawiona oryginalnego pudełka. Drewnianą skrzynkę na sztućće przemalowałam na biało, do tego uszyłam lniany futeralik, zapinany na troczki z obu stron. Dzięki temu można go złożyć na płasko do prasowania. A i R to inicjały moje i panamężowe. W kredensie zrobiło się dużo przyjemniej.

Przy okazji zdradzam mój ulubiony, bo bezobsługowy, sposób czyszczenia domowych sreber:
Duży garnek wykładamy folią aluminiową, tak, by zachodziła na brzegi. Na dno sypiemy garść soli kuchennej i wlewamy wrzątek, po czym do gotującego się roztworu wkładamy przedmioty, które chcemy oczyścić. muszą byc całkowicie zanurzone. Po około 2-3 minutach oczom naszym ukazują się idealnie czyste srebra, które wystarczy już tylko spłukać w czystej wodzie, ewentualnie z płynem do naczyń. Gotowe! Przy bardzo intensywnym nalocie procedurę powtarzamy z nową folią, na której gromadzi się cały nalot, jednak przy w miarę regularnym czyszczeniu całkowicie wystarczy jedna kąpiel. Jest to sposób muzealników, wyczytany kiedyś przeze mnie w "Przekroju".

Jak trafnie spostrzegła Pasjonatka, zainspirowały mnie ostatnio pewne blogi francuskie. Francuzki lubują się w zestawieniach białego i szarego lnu z haftem białym, szarym i czerwonym i nie ukrywam, że mną również zawładnęło ostatnio to zestawienie. Ale "my się nie wstydzimy dobrych wzorców" (jak powiedział w filmie "Alternatywy 4" stróż Anioł do profesora Dąb-Rozwadowskiego, gdy ten napomknął o wioskach potiomkinowskich;)
W rzeczywistości czerwieni jest u mnie mniej niz sie wydaje, za to jest ciemniejsza niż na zdjęciach.

Wymodziłam też woreczek na słynne literki ciasteczkowe, które wreszcie pojawiły się i u nas. Chyba wszyscy zainteresowani już się w nie zaopatrzyli w Tchibo. Ważne, by ciasteczka nie rosły zbyt wiele w trakcie pieczenia. I tu z nieba spadła ushii z idealnym przepisem na literkowe herbatniki.

U ushii nadal trwa Candy, ze wspaniałymi nagrodami.

Również u Anne trwa Candy, i tu również są piękne nagrody do zdobycia.

Ach, pomarzyć...

Byziak obdarowała mnie miłym wyróżnieniem -dziękuję! Posyłam je dalej i proszę o przyjęcie
Olę z blogu Bobe Majse . Wiecie co to znaczy Bobe majse? Ja już wiem. Blog Oli to gratka nie tylko dla miłośników judaiców. Polecam!

Wszystkim życzę udanego weekendu i biegnę kończyć kalendarz adwentowy:)

Świąteczne miniatury i porządki

2009-11-13T19:35:00.008+01:00

Mam już z grubsza gotową koncepcję dekoracji świątecznych . Będzie biało i szaro, szarością lnianą, jutową i konopną, będzie też - o dziwo - kropla czerwieni w odcieniu czerwonego wina. O dziwo, bo czerwieni nie było u nas od lat. W tym roku pojawi się w niewielkiej dawce. Poza tym będzie zgrzebnie, rustykalnie, trochę naiwnie i dziecięco. Dzisiaj pokazuję trochę zaczątków tych dekoracji.

Robię skromne i proste miniaturki, które będą służyć jako poduszeczki zapachowe, rozwieszone w różnych miejscach .

Od dwóch tygodni robię też porządki świąteczne. To wcale nie za wcześnie, zwłaszcza, że oprócz prac "standardowych" postanowiłam wyrugowac z domu wszelkie "opakowania zastępcze". Koniec tolerancji dla foremek do ciasta w foliowej torebce Tesco. Nie wiem też co robią srebrne sztućce w pudełku po butach. Tym i innym wstydliwie kamuflowanym straszydłom dziękujemy:)

Sprawiłam sobie wreszcie podkładkę na butelkę wina na świąteczny stół. Pobieliłam surową drewnianą tacę, do tego zmajstrowałam lnianą serwetkę.

A ten ornament zrobiły paluszki małej hafciareczki, trochę się przy tym kłując. Hafciareczka jest bardzo dumna ze swego dzieła, a ja razem z nią:)

Jeszcze jedna miniaturka,już w świetle świec ze względu na zmrok. Niestety teraz wcześnie robi się późno;) i nie zdążyłam zrobić zdjęć reszty, tak więc w najbliższych dniach będzie świątecznych miniatur i porządków część druga. Tymczasem pozdrawiam każdego z odwiedzających i życzę wszystkim udanego weekendu:)

Łazienka na poddaszu

2009-11-03T16:59:00.006+01:00

Udało nam się oddać do użytku łazienkę na poddaszu. Celowo nie piszę "wykończyć", ponieważ jeszcze będą dochodzić stopniowo różne drobiazgi, które oswoją sporą przestrzeń.
Założenia przyjęliśmy klarowne: miało być po pierwsze prosto, po drugie naturalnie, po trzecie nienowocześnie. Prosto, czyli niepałacowo i niepompejańsko, zgrzebnie wręcz. Naturalnie- czyli bez plastiku, za to z drewnem, bawełną i sizalem. Nienowocześnie - czyli bez szkła, halogenów i gładzi gipsowej.
Meble, jak łatwo rozpoznać, są z Ikei, kupiliśmy je po okazyjnej cenie, gdy wycofywano tę serię z produkcji. Pewnie za czas jakiś dopadnie je pędzel i wiadro farby. Ale na razie ciii, nie stresujmy Pana Męża.

Na podłodze - wymarzona szachownica czarno-biała. Na ścianach białe płytki, tylko w okolicach podatnych na chlapanie, czyli nad umywalką i przy wannie. Właśnie, wanna... marzyła nam się taka staromodna na lwich łapkach, ale żeliwne wanny były w zaporowej cenie - ponad 9 ooo zł, a akrylowe nie wchodziły w grę (patrz założenia). Stanęło więc na prostokątnej stalowej, też nienowoczesnej w sumie.
Nie udało mi się oddać na zdjęciach koloru ścian, który jest w rzeczywistości szaro-błękitno-turkusowo-spłowiały.

Jest tu jasno za sprawą dużego okna, natomiast sztuczne oświetlenie jest tylko boczne. Z premedytacją - bo w nim się korzystniej wygląda:)
Łazienka jest bardzo duża i wysoka - taki urok starych domów. Pod sufitem na całym poddaszu zostawiliśmy widoczne belki więźby. Są tylko pomalowane na biało i -nie- nie będą obijane kartongipsem:)
Całość jest jak widać urządzona z maksymalną prostotą, co się mało komu podoba, ale my się lubujemy w takich klimatach a la przedwojenny internat szkoły przyklasztornej.
Szare mydło i miednica emaliowana oczywiście są:)

Impresje październikowe

2009-10-14T16:24:00.004+02:00

Nie, nie będzie o jesiennej nostalgii i takich tam dyrdymałach. Cieszę się, że rzutem na taśmę udało mi się trochę ogarnąć ogród przed zimą. Tym samym sezon ogrodowy uważam oficjalnie za zamknięty, pora na zajęcia świetlicowe:)

Podwieczorek jesienny

2009-10-04T23:29:00.005+02:00

Bukiecikiem świeżo zerwanych nagietków witam się po długiej przerwie. Gdzie byłam? Trochę podróżowałam, trochę było innych zajęć, trochę też musiałam nabrać dystansu do pewnych spraw. Z nadzieją na wybaczenie zapraszam na jesienny podwieczorek w moim ogrodzie: Filiżanka herbaty i jeszcze ciepła szarlotka z podwójną kruszonką.
Wszystkim, którzy zauważyli moją nieobecność serdecznie dziękuję za pamięć - nie z wszystkimi niestety udało mi się skontaktować osobiście.
Lojalnie uprzedzam, że od tej chwili znowu będę Was zanudzać regularnie:)
Szarlotka jest z jabłek z naszego ogrodu. Trzy lata temu posadziliśmy jabłonkę, która w tym roku wydała pierwsze owoce. Jest jeszcze malutka w porównaniu z przedwojennymi śliwami, które też u nas rosną.
Z kolei nagietków, które sieją się same, używam do kremów upiększających (haha!) i mikstur na stłuczenia.Według średniowiecznej mistyczki i uzdrowicielki Hildegardy z Bingen nagietek zapewnia spokojny sen, leczy zatrucia i odpędza lęki. Nie wiem czy tak jest, na pewno nie można się nie uśmiechnąć patrząc na te skromne kwiatki w energetyzującym kolorze.
Angielski obrus w różane wzory wykopałam w second handzie.
Drobne rzeczy, które cieszą.
Dobrze być w domu:)

Już Wielkanocnie:)

2009-04-08T14:49:00.004+02:00

Ponieważ na czas Triduum zamierzam wyłączyć się się - na tyle, na ile to możliwe-z życia wirtualnego- pozwólcie, że już dziś złożę Wam -wszystkim czytającym te słowa, a szczególnie stale tu zaglądającym- życzenia wielkanocne: pokoju i ogromnej nadziei, które te święta z sobą niosą, a także radości w tę noc "gdy niebo styka się z ziemią a sprawy boskie ze sprawami ludzkimi" ( z Exsultet, średniowiecznego hymnu z liturgii wielkosobotniej).
...i oczywiście życzę mnóstwa smakołyków i cudownej pogody na święta:))

Karty starych albumów

2009-04-03T15:54:00.008+02:00

Chcę dzisiaj podzielić się z Wami moją ostatnią fascynacją, którą są dziewiętnastowieczne albumy z wzorami monogramów. Piękno tych małych arcydziełek sztuki literniczej jest ponadczasowe. Ich urok tak mnie ujął, że postanowiłam obdzielić nimi bieliznę stołową i pościelową.
Na pierwszy ogień poszły ręczniki kuchenne, trochę na zasadzie eksperymentu.
Potem wzięłam się za pościel. Zwykła biała, bawełniana, wygotowana i solidnie wykrochmalona (podobnie jak ręczniki kuchenne) to jest to, co tygrysy lubią najbardziej. A monogramy na poszewkach oznaczają koniec wojny o poduszki;)
Następnie wzięłam się za duży obrus lniany, którego używamy na większe okazje. Na Wielkanocne śniadanie będzie jak znalazł.
Dzisiejszy post wygląda - całkiem niezamierzenie - na kryptoreklamę firmy Ikea, ponieważ zarówno ręczniki kuchenne, jak i pościele oraz obrus są właśnie stamtąd. W połączeniu z dziewiętnastowiecznymi wzorami to jest właśnie modern, który spotyka vintage.
I to też tygrysy lubią najbardziej;)

Tydzień słodkich niespodzianek

2009-03-28T15:23:00.004+01:00

Tydzień minął pod znakiem słodkich niespodzianek. Pierwszą z nich, za sprawa Jagody, był słoiczek boskiej w smaku konfitury z cukinii, który zjedliśmy - gdzie tam,pochłonęliśmy - z chrupiącymi, domowymi goframi. Słoiczek, jak to u Jagody, był ultraartystyczny i aż szkoda było naruszać takie dzieło sztuki, ale łakomstwo zwyciężyło:) Dodam, że za sprawą drogiej Poczty Polskiej konfiturka najeździła się trochę po Polsce...ale w końcu dojechała:)Druga niespodzianka to piękny manekin, który sprezentowała Llooka. Słodki, paryski i vintage'owy, a towarzyszyła mu śliczna zawieszka, w rozpoznawalnym z daleka stylu Llooki.
Obu wspaniałym Dziewczynom serdecznie dziękuję za niespodzianki! Zaspokoiłyście moje pragnienie słodkości na długi czas:)

In vino veritas;)

2009-03-25T20:03:00.008+01:00

Zajrzeliśmy ostatnio do Ikei po zapas białych świec i innych drobiazgów. Przy okazji kupiliśmy stojak na wino, któremu dołożyłam nieco patyny za pomocą wosku barwiącego i sentencji łacińskiej. Nie wiem czy wspominałam, że pasjami lubię łacinę?
Wykończenie drewna za pomocą wosku to chyba jedna z najładniejszych metod jego zabezpieczenia. Mamy trochę starych mebli woskowanych. Ostatnio nałogowo przyprawiam im różne chwosty i zawieszki własnego autorstwa.

Oto jedna z nich, wyszyta haftem typu blackwork. Jest to odmiana haftu znana od czasów średniowiecznych na Bliskim Wschodzie, z Maurami i wyprawami krzyżowymi trafiła do Hiszpanii, a potem z Katarzyną Aragońską do Anglii, skąd rozprzestrzeniła się po Europie.
W tym samym stylu utrzymana jest też kolejna zakładka, którą zrobiłam.
Ostatnio mam niesamowita fazę na haftowanie i, czy chcecie czy nie chcecie, będę Was od czasu do czasu raczyć efektami tej działalności:))
PS.W trakcie fotografowania weszło mi w kadr dwóch przystojnych młodzieńców;)

Biało, zielono i celtycko - part deux;)

2009-03-17T16:09:00.007+01:00

Dziś dzień św.Patryka, narodowe święto Irlandii, hucznie obchodzone przez Irlandczyków na całym świecie. Święto to kojarzy się nieodłącznie z kolorem zielonym oraz z koniczynką, tradycyjnym symbolem irlandzkim.
Legenda głosi, że św.Patryk, który w V wieku schrystianizował zieloną wyspę, właśnie za pomocą koniczynki tłumaczył celtyckim druidom ideę Trójcy świętej.
Jako zaprzysięgła mediewalistka-hobbystka żywię niemal nabożną cześć dla tej epoki i jej bohaterów. Na tę okoliczność powstała więc zakładka z celtyckim motywem koniczynki, przed chwilą dosłownie ukończona.
Irlandczykom składam tą drogą najlepsze życzenia:)

Trzy baranki i zajączek w kwieciu

2009-03-16T14:19:00.007+01:00

Dlaczego aż trzy? Bo jedynak podobno źle się chowa. Zresztą baranek to zwierzę stadne. Poza tym moje baranki co roku w tajemniczych okolicznościach doznają uszczerbku, w szczególności tracą główki. Sprawcy pozostają anonimowi;)

Jest i zajączek. W zasadzie zajączek nie ma żadnego związku z Wielkanocą. Od starożytności podobno był symbolem odradzającej się wiosny, z Wielkanocą zaczął być kojarzony od siedemnastego wieku. Na Śląsku to właśnie on przynosi dzieciom świąteczne prezenty. W celu zwabienia zajączka dzieci odpowiednio wcześnie hodują trawkę, którą w wielkosobotni wieczór stawia się przy uchylonym oknie. W niedzielny ranek trawka jest wyskubana, a w pobliżu czekają podarki. Dobrze jest wierzyć w Zajączka:)

Biało, zielono i celtycko

2009-03-12T15:55:00.006+01:00

Wielkanoc w tym roku planuję w bieli i naturalnych, ziołowych zielonościach. Z tą myślą w ubiegły deszczowy weekend wyhaftowałam ornament celtycki w kolorze takiej właśnie szałwiowej, rozmarynowej zieleni.

Wczoraj z kolei zaopatrzyłam się w naręcze gipsówki. Gipsówka! Jaki to wdzięczny materiał na dekoracje wiosenne, lekkie, i delikatne. Uplotłam z tego ziela wianek, który zawisł w oknie jadalni. Zrobiło się świeżo i wiosennie.
Postaram się o kolejną partię gipsówki, tym razem na proste bukiety w szklanych i białych wazonach.

Zielonych i celtyckich motywów będzie wkrótce więcej:)

Dzwonki wiosenne

2009-03-04T15:05:00.006+01:00

Czas wiosenny, Wielkanocny, kojarzy mi się nieodłącznie z motywem dzwonów. Nie wiem skąd te asocjacje, ale także tej wiosny nie mogło ich zabraknąć, tym razem wśród okrytych świeżą zielenią gałązek wierzbowych.

Drewniane dzwonki, kupione w stanie surowym, pomalowałam w stylu shabby chic.
Zostały już wszechstronnie przetestowane, także pod kątem ewentualnej przydatności do spożycia:)

Na szaro

2009-02-24T16:45:00.006+01:00

Udało mi się zrealizować pomysł, który od pewnego czasu za mną chodził, mianowicie sprawiłam sobie zestaw serwetek stołowych i pierścieni do nich, na dwanaście osób.
Niedawno odkryłam w sklepie lniarskim cienki i miękki len w naturalnej szarości, idealnie nadający się do tego celu. Ta szlachetna tkanina tak bardzo mi się podoba, że zrobię większy jej zapas do innych projektów.

Pierścienie z kolei pochodzą z Drewnianej Doliny, kupione w stanie surowym zostały zawoskowane kilkukrotnie woskiem barwiącym Luberon i wypolerowane. Chodziło mi o efekt starej patyny.
Komplet celowo jest zgrzebny i surowy, zależało mi, aby stanowił dyskretne tło dla zastawy stołowej i sztućców. Całość wymarzyła mi się trochę w duchu Côté Bastide .

Do wód!

2009-02-16T16:21:00.009+01:00

Wybraliśmy się do wód. Na jeden dzień, ale zawsze to coś:) Słowackie źródła geotermalne w Oravicy są świetne na cerę, niestety barwią trwale stroje kąpielowe. Nie chciałam zniszczyć kostiumu ani też nie opłacało mi się kupować nowego, więc zrobiłam stosowny strój na szydełku, z cienkiej czarnej bawełny z domowych zapasów. Kończyłam po drodze, ale udało się. Kostium przeszedł próbę ogniową, a raczej wodną, pozytywnie, to znaczy leżał jak należy, a nawet udało nam się wyjść z wody równocześnie:)

U wód było świetnie! Miło jest grzać się po szyję w gorącej kąpieli kontemplując jednocześnie ośnieżone szczyty gór. Na pewno tam jeszcze wrócimy.
Do przechowywania stroju uszyłam ekspresowo lniany woreczek.
Przy okazji przerobiłam zupełnie nieciekawą drewnianą skrzynkę po jakimś trunku i w końcu mam pudełko na szydełka i krótkie druty.

Dwa serca i zastęp anielski

2009-02-13T13:50:00.013+01:00

Walentynki! Trochę z nimi zamieszania. Jedni twierdzą, że to komercja oraz obca naleciałość i bojkotują twardo. Drudzy uważają, że każda okazja jest dobra aby zamanifestować uczucia względem osób miłych sercu. Podobno jest moda na obchodzenie Walentynek, a zarazem podobno jest moda na nieobchodzenie Walentynek. Co tam:) Za Elżbietą Adamiak "nie dbam o mody byle jakie" i o niemody też nie:)
Zainspirowana przez Iwonkę przygotowałam gigantyczne serce z bloku czekoladowego. Niezrównany przepis pochodzi od Li i znajduje się w komentarzach do postu Iwonki, dodatkowe informacje Li uprzejmie przekazała mailem (dziękuję raz jeszcze).
Zrobiłam z potrójnej porcji, dlatego serducho ma prawie 10 cm wysokości. Forma zrobiona została z tektury i wyłożona folią aluminiową.

Drugie serce jest zdecydowanie niejadalne, zrobione zostało z koperku, żółtego cyprysika i wszelkiego innego ziela, które było pod ręką.
Poza tym całym domu rozpanoszyły się anioły różnej maści.
Nastroju dopełnia mnóstwo świec w sypialni.

Na targu staroci

2009-02-07T16:44:00.004+01:00

W ten nadzwyczaj ciepły i słoneczny weekend wybraliśmy się na bytomski targ staroci. Było dużo ciekawych, przyjemnie zdezelowanych przedmiotów, trafiały się, zwłaszcza z rana, prawdziwe okazje. Bywało i odwrotnie - niektóre rzeczy wyceniano kosmicznie. Spory był też rozrzut cen za dosyć podobne przedmioty - na przykład drewniane wieszaki kosztowały od 2 do 20zł. Ale taki jest urok tych miejsc. Tak czy siak, zabawa jest zawsze przednia i obie strony mają poczucie dobrze ubitego interesu:)
Ponieważ czeka nas jeszcze trochę remontu w domu, kupiliśmy niewiele i za grosze : parę przedwojennych cedrowych prawideł i kilka drobiazgów gotykiem pisanych. Mam nieodpartą słabość do takich przedmiotów. Wróciliśmy bardzo zadowoleni. A w powietrzu nieodwołalnie czuje się wiosnę.

Pêle-mêle

2009-02-04T15:04:00.008+01:00

Pêle-mêle to po francusku groch z kapustą, ale nazywa się tak też tablicę do przechowywania zdjęć,rachunków, papierów.
Zrobiłam dzisiaj taki groch z kapustą z tego co znalazło się w domu - dużej starej ramy i kawałka szarego lnu.
Ponieważ tablica zawiśnie w sypialni, chciałabym aby nastrajała pozytywnie, dlatego zamiast kwitków z pralni i ponagleń do zapłaty widziałabym tam przedmioty romantyczne i miłe sercu - zdjęcia,listy, pamiątki z podróży. Może też jakieś budujące sentencje;)
Na ostatnim zdjęciu specjalnie dla li -len w naturalnej szarości (ten środkowy), mój ostatni nabytek ze sklepu lniarskiego. Dla porównania na górze biały len a na samym dole len z pelmela (to a propos dyskusji, która wywiązała się w komentarzach do tego postu).

Hiacynty czyli szafirki

2009-02-01T09:12:00.009+01:00

Z ziela w doniczce kupionego jako hiacynty wyrosły szafirki. Najprawdopodobniej ktoś zamienił etykietki na półce sklepowej. Zamiana wcale nie martwi: szafirki są ładne urodą bardzo skromną, niepozorną, zgrzebną prawie. Tak jak lubię:)
Do tego słodko pachną.

Gdzie stoją konfitury

2009-01-29T10:28:00.007+01:00

Nie przygotowuję praktycznie nigdy żadnych przetworów, z jednym wyjątkiem: konfitury pomarańczowej, na robienie której sezon jest właśnie teraz.
Przysmak ten, bez którego nie istnieje śniadanie prawdziwego Anglika (tak w każdym razie twierdzi znajomy Prawdziwy Anglik) dobrze mieć pod ręką, gdy najdzie nas ochota na zimowe łasuchowanie. Konfitura jest bardzo słodka w smaku, ale słodycz jest przełamana nutą lekkiej goryczki.
Polecam z gorącymi tostami lub bułeczkami drożdżowymi, do tego kubek ciepłej herbaty i życie znowu nabiera barw:)
W wersji popołudniowej konfiturą smarujemy spód z kruchego ciasta, na wierzch dając zygzaki z gorzkiej czekolady.
Przepis, z którego korzystam jest tutaj. Bardzo prosty.
Dekielki i zawieszki powstały na szybko wczoraj z resztek lnu i kordonka, etykietka pochodzi z netu.

Tylko dla panów;)

2009-01-24T22:37:00.006+01:00

Z okazji urodzin przygotowałam dla męża prezent. Oto on, czyli Sobotni Męski Zestaw Filmowy. Składa się on z tacy (mojego autorstwa) z pięknościami z lat czterdziestych...

...gustownego wiaderka wraz ze stosowną zawartością...

...oraz pastylek miętowych w metalowym pudełeczku retro.

Ślicznotka z tego pudełeczka pojawia się, zbiegiem okoliczności, również na tacy.

Prezent jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale nie do końca: chcielibyśmy, by solenizant mniej pracował a więcej przebywał w domu i oddawał się relaksowym zajęciom:)

Prasówka wnętrzarska

2009-01-18T15:00:00.005+01:00

W niedzielne popołudnie jest czas na filiżankę mocnej herbaty i lekturę najnowszego numeru ulubionego magazynu wnętrzarskiego. Na rynku jest teraz tyle ciekawych tytułów poświęconych tej tematyce ...do wyboru, do koloru.
Przed kilku laty czytywałam Dobre Wnętrze, później linia tego pisma zmieniła się dość diametralnie i nasze drogi się rozminęły:) Później nastała era Elle Deco, ale także do czasu. Jakiś czas temu odkryłam Art & Decoration i to było to!
Tym, którzy nie zwrócili dotąd uwagi na A&D: jest to francuski miesięcznik prezentujący piękne wnętrza, głownie francuskie oczywiście, choć nie tylko. W bieżącym numerze-bardzo ciekawym! jest np.przepojone niezwykłym światłem wnętrze domu flamandzkiego, reportaż z domu w Prowansji, zdjęcia bajecznych łazienek w stylu vintage i mnóstwo innych atrakcji.
W sumie ponad 190 stron za 9,90:)
U Francuzów bardzo podoba mi się lekkość z jaką traktują urządzanie wnętrz. Często jest to misz-masz przedmiotów starych i nowych, cennych i całkiem zwykłych... a jednak całość jest zawsze wdzięczna i miła dla oka. Dużo pomysłów do podpatrzenia i zastosowania.

Bardzo jestem ciekawa jakie czytujecie magazyny wnętrzarskie? Jakie są Wasze ulubione, które polecacie?

Hit wszechczasów ;)

2009-01-16T11:44:00.006+01:00

„W rytm jakiej piosenki poszłabym na koniec świata?”

1. Zastanów się, w rytm jakiej piosenki poszedłbyś/poszłabyś na koniec świata,
tam gdzie nogi poniosą, lub zabrał(a)byś na bezludną wyspę?
2. Umieść link do tej piosenki na blogu (np. za pomocą YouTube, Wrzuta, Google.video itp.)
3. Napisz, jakie wspomnienia i skojarzenia wywołuje u Ciebie ten utwór.
4. Zaproś 2-5 osób, znajomych bloggerów, do tej zabawy i powiadom ich w komentarzu na ich blogu... Miłego słuchania i wspominania...

Do zabawy zostałam zaproszona przez Lenę i długo łamałam sobie głowę, ponieważ głównie słucham muzyki klasycznej. Muzyki pop też, jednak nie na tyle, żeby wybierać się z nią na koniec świata:) Będzie więc klasyka. Ale co tu wybrać, skoro zabrałabym najchętniej całego Bacha, większość muzyki barokowej, sporo Chopina i sporo chorału gregoriańskiego oraz mnóstwo jeszcze innych utworów? Stanęło na trzech hitach:
Toccata i fuga d-moll J.S.Bacha
Nokturn cis-moll Chopina
Ave Maria Cacciniego
Ten ostatni utwór jest genialną mistyfikacją, ponieważ wcale nie napisał go Caccini, zachęcam do przeczytania ciekawej historii jego powstania tu.
Z utworem tym związana jest pewna bardzo tajemnicza historia w moim życiu, jednak nie śmiem Was nią zanudzać:)
Do zabawy zapraszam Joannę oraz Iwjardim.

Nowości w kuchni

2009-01-12T13:50:00.014+01:00

Nasza kuchnia miejsko-sielska doczekała się kilku drobnych nowości. Zmiany są o tyle rewolucyjne, że generalnie hołduję w kuchni klasztorno-skandynawskiej dyscyplinie;)
Na pustej ścianie zawisła półeczka na różności, kupiona za parę groszy w Castoramie, przeszlifowana i lekko tylko przetarta białą farbą, tak by widać było usłojenie.Kuchnia jest przestronna i oświetlona z trzech stron świata. Jedno z okien doczekało się szydełkowej zazdrostki z Allegro. Wbrew temu co widać na zdjęciu, zazdrostka zajmuje zaledwie drobny ułamek wysokiego, łukowatego okna:)
Kupuję i wysiewam zieleninę jadalną i ozdobną:)

Komplecik vintage

2009-01-08T16:25:00.009+01:00

W wolnych chwilach udało mi się popsuć kilka przedmiotów i tak powstał komplecik dziecięcy w starym stylu. Taborecik i lusterko pochodzi z Ikei, oprócz tego jest skrzynka na drobiazgi i wieszaczek w podobnym wykończeniu.Mam nadzieję, że kilkadziesiąt warstw nietoksycznego lakieru nie okaże się zbyt małą ilością jak na warunki ekstremalne, czyli użytkowanie przez malucha :)

Żardiniera. TA żardiniera ;)

2009-01-04T15:19:00.008+01:00

Tak, macie absolutną rację: to jest właśnie znana wielu osobom żardiniera, przez niektórych zwana też alternatywnie korytkiem;)
Żardiniera spodobała mi się od chwili gdy zobaczyłam ją u Madzi . Trochę mi wstyd, że ściągnęłam pomysł - Madziu wybacz :) Oczywiście natychmiast udałam się ad fontes - czyli do Oranżerii . I tu mi wstyd jeszcze bardziej. Bowiem nie dość, że zawracałam głowę Właścicielce Oranżerii w ostatni przedświąteczny sobotni wieczór, ale w dodatku w czasie , gdy p.Paulina dzielnie stawiała czoło rozszalałym żywiołom wodnym w kuchni. Mea maxima culpa:)

Dokonawszy tych czynności ekspiacyjnych mogę się cieszyć żardinierką.
Obecnie w środku rezydują białe cyklameny. Kwiaty te dobrze się u nas czują, ponieważ nie przegrzewamy domu. Kwitną więc długo i obficie do późnej wiosny.

Poranek po szwedzku

2008-12-30T13:36:00.005+01:00

Prawda niestety była brutalna. Ze świątecznych słodkości nie pozostał ani okruszek. W związku z czym trzeba było wczoraj na szybko zagnieść ciasto na szwedzkie pepparkakor, których zaletą jest to, że od razu po upieczeniu są miękkie. Dzisiejszy słoneczny poranek upłynął na ich pieczeniu. Na oko wyszło kilkaset sztuk . Powiedzmy że na pewien czas wystarczy;)

K.B.A. :)

2008-12-30T08:40:00.004+01:00

Bardzo dziękuję Aniu za wyróżnienie :)
Niniejszym dopełniam miłych formalności.
Zasady wyróżnienia są następujące:
1. umieszczamy logo na swoim blogu,
2. wrzucamy namiar na bloga osoby, od której otrzymaliśmy nagrodę,
3. nominujemy co najmniej 7 innych blogów,
4. podajemy linki do owych blogów,
5. nominowanym osobom zostawiamy komentarze z informacją o nominacji.

Podeszłam do zadania bardzo poważnie i nominuję osoby naprawdę twórcze, w różnych dziedzinach. Rozrzut dziedzin jest duży, a oto Szanowni Nominaci, których proszę o przyjęcie wyróżnienia:)
Arine
Liska
Małgosia
Zdzid
matematyczny.blox
Kamilcia
Ewa

U franciszkanów

2008-12-27T19:51:00.010+01:00

Przedłużając radosny czas świętowania wybraliśmy się w mroźne sobotnie popołudnie do franciszkanów w katowickich Panewnikach, aby pokazać najmłodszemu niezwykle urokliwy panewnicki żłóbek - jeden z największych w Polsce i w Europie. Pod względem gabarytów konkuruje on o palmę pierwszeństwa ze żłóbkiem poznańskim. Nie znam wymiarów poznańskiego żłóbka , panewnicki ma 32m szerokości, 18 m wysokości i 10 m głębokości. Nie udało mi się znależć wiarygodnej odpowiedzi na pytanie który jest rzeczywiście większy:) Zresztą czy ma to znaczenie?

Spod jemioły...

2008-12-23T08:21:00.018+01:00

Moi Mili...
Niech mi będzie wolno życzyć za K.I.Gałczyńskim:
Aby Święta Bożego Narodzenia były Bliskością i Spokojem,
a Nowy Rok - Dobrym Czasem...

Pod choinkę otrzymałam od Anne miłą niespodziankę - wyróżnienie Kreativ Blogger Award. Miłego obowiązku dopełnienia formalności i nominowania kolejnych wyróżnionych pozwolę sobie dokonać po Świętach, kiedy wszyscy będziemy mniej zalatani.
Wesołych Świąt :)

Strojenie choinki

2008-12-21T17:04:00.014+01:00

W tym roku wszystko jest handmade. Bombek na choince nie będzie ze względu na bezpieczeństwo malucha (i bezpieczeństwo bombek też).

W zamian za bombki z reprintów starych pocztówek bożonarodzeniowych zrobiłyśmy kilkanaście zawieszek w stylu vintage. Mały może je bezkarnie nadgryzać, są solidnie polakierowane :)

Łańcuch zrobiłyśmy z masosolnych dzwonków i serduszek, które w tym roku zostały au naturel, na atłasowej wstążeczce w kolorze ecru.
Choinka już przyozdobiona i cieszy oczy. Mało widać, bo w międzyczasie zrobiło się ciemno. W końcu dziś najkrótszy dzień tego roku...

Owies z kardamonem

2008-12-19T12:07:00.005+01:00

Ciasteczka owsiane z rodzynkami i kardamonem, miękkie i chrupiące, to ulubiona pogryzajka okołoświąteczna, dzięki dużej zawartości błonnika (...i wszystko jasne). Przepis, z którego korzystam jest tu . Z podanych ilości wychodzą 4 blachy czyli około 100 ciasteczek. Dają się długo przechowywać. Na okoliczność drobnych wypieków świątecznych przemalowałam kilka blaszanych pudełek z wypukłymi napisami. Oczywiście na biało i na staro :)

Krzesło-reaktywacja

2008-12-17T10:06:00.008+01:00

Przy okazji szałwiowego wianka przypomniało mi się, że stareńkie krzesło na którym umieściłam wianek ma swojego brata-bliźniaka, który jednak ze względu na zrujnowaną plecionkę oparcia wiódł nędzny żywot w kotłowni. Postanowiłam zreanimować nieszczęśnika :)
Usunęłam resztki plecionki......oczyściłam z kurzu stulecia...
...zamontowałam zamówione w Castoramie na wymiar i oklejone przeze mnie nowe drewniane oparcie. Całość czeka jeszcze powtórne woskowanie.

Z cytryn i bluszczu

2008-12-14T01:23:00.007+01:00

W oczekiwaniu gości postanowiłam umaić nieco jadalnię taką oto konstrukcją z cytryn i bluszczu:) Widać ją tu kolejno w świetle słonecznym (mieliśmy piękną, słoneczną sobotę), w półcieniu i w wieczornym oświetleniu.
___________________________________________________________________

Miła wiadomość z rana: po raz wtóry trafia do mnie Blogger's Heart, tym razem od Sary primo voto Personal Breslau secundo voto Mulę Róż . Dziękuję :))

Mamma mia!

2008-12-11T15:14:00.011+01:00

Otrzymałam od pauli przemiłe wyróżnienie Blogger Heart . Dziękuję :))
Zasady wyróżniania są takie:
-wyróżnienie powstało u Yoasi
-można je nadać od 1 do 7 osób
-należy zostawić wiadomość u osób wyróżnionych na blogu
-osoby wyróżnione proszone są odpowiedzenie na trzy pytania:

Twoja pierwsza miłość: miała miejsce w pierwszej klasie podstawówki a obiektem jej był Bjoern Ulvaeus z zespołu ABBA . Wpatrywałam się w jego zdjęcie i wzdychałam:)
zdj. z www.abbasite.com
Coś,co sprawiło,że zamarło Ci serce : moment gdy usłyszałam na żywo Tomasza Stańkę. Stańko wyszedł na scenę, skromnie wyglądający, lekko niedbałym gestem przyłożył trąbkę do ust, a kiedy wydobył dźwięk... po prostu spłynęłam.

Przedmioty bliskie sercu : pamiątki po przodkach, stare zdjęcia , przedmioty ręcznie wykonane, drobiazgi zrobione przez moje dzieci :) Zdjęcie poniżej przedstawia moich pradziadków uwiecznionych przed 99 laty , a pościel ze wstawkami z szydełkowej koronki wykonana była przez babcię (której na zdjęciu jeszcze nie ma, jako że była 3.dzieckiem pradziadków).

Natomiast serduszko Blogger Heart wędruje ode mnie do: sary, sylwii , asi,które zapraszam do zwierzeń:)

Ekowianek

2008-12-10T16:13:00.006+01:00

W efekcie przedzimowego remanentu w ogrodzie uzbierało się trochę szałwii i szyszek modrzewiowych, z których ad hoc skleciłam skromniutki wianek. Z bardziej strojnymi dekoracjami, już z akcentami typowo świątecznymi, jeszcze trochę poczekam, na razie są drobne zajawki:)

Pachnące kule

2008-12-08T21:13:00.012+01:00

Pomysł stary jak świat, pomarańcze nabijane goździkami, ale co roku o tej porze nachodzi mnie ochota na zrobienie kilku sztuk. Po świętach wędrują do szaf, gdzie pachną jeszcze kilka lat.
W tym roku do zabawy włączyła się córeczka. Robiłyśmy nasze kule rozmawiając poważnie o życiu. Jak to mama z córką :) Kule stały się produktem ubocznym.

Siedem prawd ;)

2008-12-06T22:09:00.012+01:00

Zaproszona przez festoon oraz przez Sylwię , którym za to dziękuję, dołączam się do zabawy w 7 prawd o mnie:

1.Wierzę w opiekę aniołów i świętych. Jak w tej piosence : anioły pilnują nas.
Mam w zanadrzu paru skutecznych świętych, sprawdzonych empirycznie.

2.Uwielbiam wnętrza w bieli, za to ubieram się najchętniej na czarno.

3.Wolę czegoś nie mieć, niż mieć to nie takie jak bym chciała. W związku z tym całymi latami czegoś nie mam. Czym się zupełnie nie przejmuję.

4.Nie wyobrażam sobie życia bez : samochodu, komputera z szybkim łączem oraz bez prostownicy. Najbardziej bez prostownicy.

5. Nie znoszę konieczności robienia czegokolwiek w pośpiechu. Cokolwiek robię, lubię mieć margines czasowy. U mnie zupa gotuje się pół dnia a dom urządza się latami. Pośpiech mnie gubi.

6.Pasjami odwiedzam lumpeksy. Im są gorsze z wyglądu tym ciekawsze rzeczy można w nich wynaleźć.

7.Kocham kawę zbożową Anatol. Szare mydło. Kosmetyki robione w aptece. Krochmaloną pościel. Quiche lorraine. Angielską pogodę. Zapach róż herbacianych tuż po deszczu. A najbardziej na świecie kocham moją rodzinę :)))

A do zabawy zapraszam tajemniczą artdeco .

Ale niespodzianka :))

2008-12-05T14:10:00.009+01:00

Skaczę dziś z radości pod sufit :) czego sprawczynią jest Ania , która nominowała mnie do tego przemiłego wyróżnienia ! Wiem, że niezasłużenie, bo u mnie mizeria jeszcze i ubóstwo, ale obiecuję, że będę się starać !! Zwłaszcza, że mam takie piękne wzorce w postaci wielu wspaniałych blogów. Bardzo trudno mi nominować siódemkę, bo fantastycznych osób i miejsc jest dużo, dużo więcej niż siedem :) Ale cóż, oto i siódemka, którą proszę o przyjęcie wyróżnienia:

1. artdeco1 , której Notatnik dekoratorski (emigrantki) jest najdłużej czytanym przeze mnie blogiem (myślę, że od około dwóch lat) i przeczytanym od deski do deski :)

2. Ita - za piękne aranżacje i wyjątkowej urody zdjęcia

3. Ania - za gejzer dobrej energii tryskający z Jej blogu, za dzielność życiową, za talent do upiększania otaczającego świata i za to, że jest taką wspaniałą, ciepłą Mamą :)

4. Festoon - za za filozoficzny dystans do świata i piękną formę literacką :)

5. Joanna - za renesansowe zainteresowania i permanentne dostarczanie nowych inspiracji :)

6. Paula_71 - za ciepło bijące z Jej postów i aranżacji :)

7. Asia - za mnóstwo pomysłów na upiększanie i dopieszczanie swojego domku :)

Wszystkim Wam, a także tym niewymienionym a równie wspaniałym dziękuję za radość i inspiracje, jakiej dostarczają mi Wasze blogi.
Dziękuję także za to, że zaglądacie do mnie i motywujecie do działania.
Oto co dla Was zmajstrowałam w podzięce ( tymianek i stokrotki świeżo zerwane rankiem w ogrodzie doszły do siebie na kaloryferze;)

Najmłodszemu

2008-12-03T16:48:00.008+01:00

W końcu udało mi się dokończyć przeróbkę starego krzesełka dziecięcego, które odarłam z warstw pożółkłego lakieru, co mi zajęło w porywach około dwóch miesięcy. Potem malowanie na biało, skromne ozdobienie i lakier - oczywiście taki z dzieciowymi atestami- i gotowe.
Właściciel najpierw pracowicie posadził na krzesełku ulubione misie, po czym się oddalił:)

Z grzywką w "U"

2008-12-02T07:56:00.007+01:00

Znalezione ostatnio śmieszne zdjęcia rodzinne otrzymały shabby-chicową oprawkę. W tym celu ikeowski komplet ramek z surowego drewna machnęłam Pastelową orchideą.
Fajne są te oldskulowe fryzury młodzieńców z grzywką obciętą w "U" :)

Alfabet filmowy

2008-12-01T12:21:00.008+01:00

W Notatniku dekoratorskim (emigrantki) znalazłam dziś nową zabawę, polegającą na stworzeniu swojej listy ulubionych filmów , których tytuły zaczynają się na poszczególne litery alfabetu. Dołączam się do zabawy (nie wiem czy tak można?)

Oto moja lista:
A-Amelia
B-Brunet wieczorową porą
C-Co się wydarzyło w Madison County
D-Diabeł ubiera się u Prady
E-Easy Rider
F-F/X
G-Gosford Park
H-Hotel Ruanda
I-Inaczej niż w raju
J-Jak być kochaną
K-Kontrakt rysownika
L-Lawendowe wzgórze
M-My fair Lady
N-Na wschód od Edenu
O-Okruchy dnia
P-Pianista
R-Rzymskie wakacje
S-Śniadanie u Tiffany'ego
T-?
U-Utracony instynkt
V-Vanity Fair
W-Wystarczy być
Y-?
Z-Życie na podsłuchu

Zapraszam do zabawy...wszystkich. Chętnie dowiem się co lubicie oglądać. A z mojej listy szczególnie polecam Życie na podsłuchu.

Adwentowo

2008-11-30T11:32:00.006+01:00

Zaczęło się świąteczne odliczanie. Bardzo pracowity czas :)

Witaj Mateczko :)

2008-11-28T11:10:00.006+01:00

Okolica w której mieszkam obfituje w przydrożne kapliczki. Jest ich tu mnóstwo, to nasza lokalna tradycja. Kiedyś postawimy taką kapliczkę w naszym ogrodzie. Tymczasem zawitała do naszego domu piękna figura Matki Boskiej. Bardzo się nam podoba. Przeznaczyłam jej miejsce na komodzie w sypialni.
Opiekuj się nami Mateczko :)

Serce na klamerce

2008-11-26T11:12:00.012+01:00

Właściwie powinno być : serca na klamerkach, ale wtedy nie będzie rymu :) Jest to mała niespodzianka dla córci, do jej pokoju. Sfotografowana w dzisiejszym porannym słońcu. Jeszcze będziemy myśleć nad docelową lokalizacją. Inspiracja i wzór pochodzi z blogu Bella Dia.

Bezy bezy bez bez

2008-11-25T14:10:00.002+01:00

Ostatnio chodzą za mną bezy. Są takie dekoracyjne i romantyczne.
Jak widać nie tylko ja mam fazę na bezy:)

Początek

2008-11-24T19:32:00.001+01:00

Pierwszego grudnia minie siedem lat odkąd sprzedaliśmy nasze mieszkanie by zamieszkać w osiemdziesięcioletnim domu z ogrodem. Dom wymagał gruntownego remontu, ale miał w sobie to coś, czego nie mają współczesne budowle : półmetrowej grubości mury, łukowate nadproża, otoczenie starych drzew. Od tej pory urządzamy i wykańczamy to nasze magiczne miejsce, ciesząc się każdym nowym drobiazgiem. Lubimy stare meble, przedmioty z duszą, klimaty vintage, ale szybkie życie pięcioosobowej rodziny wymaga zastosowania współczesnych rozwiązań i technologii. Tak więc Ikea zgodnie koegzystuje tu z art deco a pod drewnianą podłogą kryje się nowoczesne okablowanie.
Zapraszam na filiżankę herbaty i miłą pogawędkę :)